Následující text není historickou studií. Jedná se o převyprávění pamětníkových životních osudů na základě jeho vzpomínek zaznamenaných v rozhovoru. Vyprávění zpracovali externí spolupracovníci Paměti národa. V některých případech jsou při zpracování medailonu využity materiály zpřístupněné Archivem bezpečnostních složek (ABS), Státními okresními archivy (SOA), Národním archivem (NA), či jinými institucemi. Užíváme je pouze jako doplněk pamětníkova svědectví. Citované strany svazků jsou uloženy v sekci Dodatečné materiály.

Pokud máte k textu připomínky nebo jej chcete doplnit, kontaktujte prosím šéfredaktora Paměti národa. (michal.smid@ustrcr.cz)

Janusz Witt (* 1934)

Byłem z pokolenia, które myślało o pokoju, dialogu, pojednaniu w Europie

  • urodził się w 1934 roku w Wieluniu w rodzinie polskich ewangelików

  • przeżył bombardowanie Wielunia 1 września 1939 roku

  • jego rodzice zaangażowani byli w tajne nauczanie polskiej młodzieży

  • pracował w gazecie dla mniejszości niemieckiej oraz jako lektor języka niemieckiego i angielskiego

  • aktywnie zaangażowany w życie Kościoła Ewangelickiego we Wrocławiu

  • niezwykle zasłużony dla dialogu polsko-niemieckiego

Janusz Bertram Witt

 

Urodził się w styczniu 1934 roku w Wieluniu w rodzinie polskich ewangelików. Ojciec był nauczycielem w szkole i kantorem i kościele ewangelickim. Jako dziecko przeżył bombardowanie Wielunia – pierwszy niemiecki atak na Polskę, 1 września 1939 roku. Jego ojciec brał udział w wojnie obronnej, a później trafił do niemieckiej niewoli. Podczas niemieckiej okupacji jego rodzice zaangażowani byli w tajne nauczanie, dzięki czemu Janusz Witt już w trakcie wojny rozpoczął edukację szkolną. Na czas studiów przeprowadził się do Wrocławia, z którym związany jest do dziś. Studiował germanistykę. Po studiach pracował jako dziennikarz w „Arbeiterstimme ”, niemieckojęzycznej gazecie wydawanej dla mniejszości niemieckiej. Po zamknięciu gazety w 1958, pracował jako lektor języka niemieckiego i angielskiego na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. Aktywnie zaangażowany w życie kościoła ewangelickiego we Wrocławiu oraz dialog polsko-niemiecki. Jeden ze współzałożycieli Fundacji „Krzyżowa” dla Porozumienia Europejskiego, założyciel i przewodniczący polskiej sekcji Towarzystwa Bonhoefferowskiego, jeden z inicjatorów powołania Dzielnicy Wzajemnego Szacunku we Wrocławiu. 

© Všechna práva vycházejí z práv projektu: Stories of 20th Century

  • Příbeh pamětníka v rámci projektu Stories of 20th Century ()